دهکده عشق

shaparakb9 — Sat, 19 Dec 2009 12:36:18 GMT

خدا جون

shaparakb9 — Wed, 16 Dec 2009 16:32:34 GMT

سلام

خوبی خدای خوبم ؟چه کار می کنی ؟می دونم الان داری منو نگاه می کنی ...

خداجون واقعا سخته...خدایا تو این دنیا زندگی کردن خیلی خیلی سخته ...خدایا خیلی دوست دارم بیام پیشت .....از همه دروغ ها از همه بدی ها از همه بی وفایی ها راحت شم و بیام پیشت

خدا جون چه خوبه که الان پیشمی ...اگه الان نبودی من که نمی تونستم تو این روزگار جفا کار زندگی کنم ...می دونم از دستم ناراحتی ...یه کوله بار پر از گناهای ریز و درشت ....

اما خدا من از وجود تو هستم ...منو کمک کن ...منو ببخش ...ستاره های اسمون رو به من بده تا با نخ تو اسمون زندگی ام اویزون کنم شاید یه کم پر تور شه ....اون ماه خوشکلت رو بهم بده تا اونو کادو بگیرم و برای کسی بفرستم تا بفهمه که چقدر دوستش دارم

خدا جون می دونم همه اینایی که گفتم رویایی بیش نیس....پس خدا منو کمک کن تا بتونم یه دنیای کاغذی مثل دنیای تو برای خودم درست کنم ...شاید یه کم دنیای من هم مثل دنیای تو خوشکل شه

خداجون همه میگن که هر کی خوب باشه و بیشتر خدایی باشه زودتر میاد پیشت

اما من هزاران هزاران اسمان از تو دور ترم درحالی که تو از رگ گردن به من نزدیکتری ....

خدا جون عشق یه کلمه خوشکله که فقط باید برای تو استفاده کرد نه برای ادمک های زمینی که یه زیبایی از تو هستن که ما رو جذب می کنن

البته خدا هرچی ما به کسی که خیلی دوستش داریم نزدیک شیم یا عشق بورزیم به تو نزدیک تر شدیم ...مگه نه ؟
نمی دونم خدا دیگه از این زمونه از این بی کسی...از اینه این دنیا منو خیلی از تو دور کرده خسته شدم

نمی دونم چه کار کنم همه دنیای ما در عین درستی همش دروغه

تا حالا من تو این دنیا چیزی که واقعا درست باشه پیدا نکردم لبته خدا جون بزار بگم خودم هم از اونا دست کمی ندارم

اخه....

خدا جون مواظبش باش ...

نمی دونم خدا فقط منو ببخش ....دوستت دارم

نمی دونم

shaparakb9 — Wed, 16 Dec 2009 14:31:18 GMT

نمیدونم ازکجا شروع کنم قصه ای تلخ سادگی مو!

نمیدونم چرا قسمت میکنم روزهای خوب زندگی مو؟

چرا توی اول قصه همه دوستم میدارن!!

وسط قصه که میشه سربه سر من میزارن.

تا میخواد قصه تمام شه همه تنهام میزارن

میتونم مثل همه دو رنگ باشم دل نبازم. میتونم مثل همه یه عشق بادی بسازم.

که با یه نیش زبون بترک و خراب بشه...تا بیان جمعش کنن حباب دل سراب بشه...

میتونم بازی کنم با عشقو احساس کسی...میتونم درست کنم ترس دلو دلواپسی...

میتونم دروغ بگم تا خودمو شیرین کنم...میتونم پشت دلها قائم بشم کمین کنم...

ولی با این همه حرفها بازمن هم مثل ونهام...یه دروغ گومیشم همیشه ورده زبونها...

یه نفر پیدا بشه به من بگه چیکار کنم...؟؟با چه تیری و اونیکه دوستش دارم شکار کنم...!!؟؟

من باید از چی به فهمم چه کسی دوستم داره...!!؟

توی دنیا اصلا عشق واقعی وجود داره.......!!!!!!؟؟؟؟؟

دخترک از آشپزخانه

کبریت را کش رفت

دزدکی از نگاه همه در رفت

به کوچه آمد

موهای مشکی بلندش بال بال می زد

چوب کبریت را روشن کرد

برق شادی در چشمان تیره اش

شعله آتش در چشمان تیره اش

شیطنت کودکانه ...

شیطنت دخترانه در چشمان تیره اش

پسرک آرام و خجالتی

چشم به سوی دخترک چرخاند

دخترک لبخندی زیرکانه زد

پسرک رو به دخترک ایستاد

انگشت کوچکش را جلو برد

دخترک کبریتی دیگر آتش زد

شعله را به انگشت پسرک رساند

پسرک لبخندی معصومانه زد

انگشتش سوخت

دستش سوخت

پسرک سوخت

دود شد و به هوا رفت

و دخترک هیچ گاه نفهمید

پسرک می خواست انگشتش را بگیرد

تا با هم پرواز کنند

فقط مجنون ها بخوانند!

همه مجنونیم(دختر یا پسر)! همه ادعای اینو داریم که عاشقیم و دلباخته لیلی(اونم فرقی نداره دختر باشه یا پسر)!

من تا حالا شعری از زبان لیلی نخوندم, هر چی بوده از دله خونه مجنون بوده! پس لیلی کیه؟

یه خورده به دورو برمون نگاه کنیم...از درد

بی وفایی لیلی فریاد میزنیم,همه مون مجنونیم دیگه,نه؟شاید یه لذتی توی مجنون بودن هست که دلمون نمی خواد

لیلی باشیم؟

خدا انسان را با درد ورنج آفرید و به انسان معنای انتظار را آموخت! شاید واسه همینه که فطرتا

مجنونیم,عاشقیم وبرای

لیلی مون جون میدیم واشک میریزیم ومنتظرش می مونیم...!

آره مجنونا... مجنون بودن یعنی همه چیز,یعنی محبت ,یعنی عشق,یعنی فدایی لیلی...!

یه خورده فکر کنید... به نظرتون مجنون بودن یه نعمت خدایی نیست؟این که آدم مجنون شاعره ,عاشقه,لطیفه, با

محبته, دل رحمه, با وفاست , با صداقته, بی ریاست , با گذشته و ... خلاصه هر خصوصیتی رو که انسان رو

به کمال می رسونه رو داره

این عالیه,محشره! نه؟ پس به خاطر همینه که میگن عشق آدم رو به کمال می رسونه!

اما لیلی به هیچ کدام از اینها نیاز ندارند , تازه اگه داشته باشه که دیگه لیلی نمیشه , میشه مجنون! لیلی هر چی

سنگدلتر,

بی وفاترو نا مهربونتر ارزش مجنون رو بالا تر می بره! چون مجنون برای کم کردن اثر نا مهربونی وبی

وفایی لیلی جون باید با محبت تر با گذشت تر وخلاصه انسان تر باشد.

مجنون ها تا قبل از این ,از مجنون بودنم احساس بدی داشتم وفکر می کردم آفریده شدم تا همش منتظر لیلیم

باشم وبا فکرش شبم رو به صبح برسونم...! اما حالا افتخار می کنم از اینکه مجنونم ودیونه لیلی... و این

لیاقت رو دارم که به کمال برسم و

این ظرفیت رو دارم که به غیر خودم به کس دیگری نیز عشق بورزم وخودخواه نباشم..!

آره لیلی جونم تا می تونی نا مهربون تر, سنگدل تر ,بی وفا ترباش منو بیشتر عذاب بده ,از من عشق

بیشتری رو طلب کن

از من بخواه تا قلبم رو بهت هدیه بدم...! بزار بیشتر به کمال برسم...!

آره لیلی جون بزار با ضجه هام به خدا نزدیکتر بشم, براز با دعا هام برات, با خدا بیشتر رفیق بشم,بزار با

گریه هام گناهانم رو بشورم, بزار با بی تابی هام دست به دامن خدا بشم,برو منو دیونه خودت کن بزار تو

عشقت غرق بشم تا خدا غریق نجاتم بشه ...!آره برو ...برو عزیزم... من مجنونم وتولیلی ...

.؟؟.... جونم دوست دارم...منتظرتم...اما قول بده زود بر نگردی ها... بزار بیشتر تو عشقت بسوزم...

آفرین دختر خوب!!

کنم هر شب دعایی کز دلم بیرون رود مهرت

ولی آهسته می گویم خدایا بی اثر باشد

دوستت دارم بهترینم

shaparakb9 — Sun, 13 Dec 2009 14:46:18 GMT

دختر جوانی چند روز قبل از عروسی آبله سختی گرفت و بستری شد. نامزد وی به عیادتش رفت و در میان صحبتهایش از درد چشم خود نالید. بیماری زن شدت گرفت و آبله تمام صورتش را پوشاند. مرد جوان عصازنان به عیادت نامزدش میرفت و از درد چشم مینالید. موعد عروسی فرا رسید. زن نگران صورت خود که آبله آنرا از شکل انداخته بود و شوهر هم که کور شده بود. مردم میگفتند چه خوب عروس نازیبا همان بهتر که شوهرش نابینا باشد. 20 سال بعد از ازدواج زن از دنیا رفت، مرد عصایش را کنار گذاشت و چشمانش را گشود. همه تعجب کردند. مرد گفت: "من کاری جز شرط عشق را به جا نیاوردم".

شب

shaparakb9 — Wed, 02 Dec 2009 14:49:50 GMT

سهم من از شب شايد همان ستاره اي باشد

که هميشه پنهان است و يا به قول قاصدکها

ستاره ي من همان است

که پيدا نيست

داستان عشق

shaparakb9 — Sat, 28 Nov 2009 15:03:44 GMT

زن جوانی در سالن فرودگاه منتظر پروازش بود. چون هنوز چند ساعت به پروازش باقي مانده بود، تصميم گرفت براي گذراندن وقت کتابي خريداري کند. او يک بسته بيسکوئيت نيز خريد و بر روي يک صندلي نشست و در آرامش شروع به خواندن کتاب کرد.

مردي در کنارش نشسته بود و داشت روزنامه مي‌خواند. وقتي که او نخستين بيسکوئيت را به دهان گذاشت، متوجه شد که مرد هم يک بيسکوئيت برداشت و خورد. او خيلي عصباني شد ولي چيزي نگفت. پيش خود فکر کرد : بهتر است ناراحت نشوم. شايد اشتباه کرده باشد.

ولي اين ماجرا تکرار شد. هر بار که او يک بيسکوئيت برمي‌داشت، آن مرد هم همين کار را مي‌کرد. اينکار او را حسابي عصباني کرده بود ولي نمي‌خواست واکنشي نشان دهد. وقتي که تنها يک بيسکوئيت باقي مانده بود، پيش خود فکر کرد : حالا ببينم اين مرد بي‌ادب چکار خواهد کرد؟ مرد آخرين بيسکوئيت را نصف کرد و نصفش ديگرش را خورد. اين ديگه خيلي پرروئي مي‌خواست! زن جوان حسابي عصباني شده بود.

در اين هنگام بلندگوي فرودگاه اعلام کرد که زمان سوار شدن به هواپيماست. آن زن کتابش را بست، چيزهايش را جمع و جور کرد و با نگاه تندي که به مرد انداخت از آنجا دور شد و به سمت دروازه اعلام شده رفت. وقتي داخل هواپيما روي صندلي‌اش نشست، دستش را داخل ساکش کرد تا عينکش را داخل ساک قرار دهد و ناگهان با کمال تعجب ديد که جعبه بيسکوئيتش آنجاست، باز نشده و دست نخورده!

خيلي شرمنده شد! از خودش بدش آمد ... يادش رفته بود که بيسکوئيتي که خريده بود را داخل ساکش گذاشته بود. آن مرد بيسکوئيت‌هايش را با او تقسيم کرده بود، بدون آن که عصباني و برآشفته شده باشد!

خاطرات مرده

shaparakb9 — Sun, 15 Nov 2009 15:12:18 GMT

وقتی كه دلتنگت می شم آسمون را نگاه میكنم شاید مثل قدیما فقط تو ستاره من باشی .

وقتی كه یاد خاطره هامون می افتم گلهای سرخی كه به من دادی نوازش میكنم.

افسوس كه دوستی ما هم مثل این گلهای سرخ پژ مرد و فقط اثر و خاطره ای ازش باقی ماند.

وقتی كه تنها میشم عكست همدم تنهایی من میشه كاش بودی كنارم.

وقتی كه غمگین میشم به كوچه دیدارمون میرم همه جا هنوز بوی تو را داره كاش نمیرفتی.

وقتی كه كه سردم میشه دوست دارمهای تو گرمای شیرینی به وجودم می بخشه كاش تنهام

نمیزاشتی

وقتی كه غصه رفتن تو توی دلم تلمبار میشه صدای دلنشین تو روح منو به پرواز درمیاره.

shaparakb9 — Wed, 04 Nov 2009 19:13:20 GMT

سلام اما بازم خداحافظ;-)

دلم گرفته

shaparakb9 — Sun, 20 Sep 2009 15:19:18 GMT

چقدر دلم گرفته مثل شبای تاریک
چقدر دلم تنگ شده واسه نگاه نزدیک
چقدر تو بودی عزیز واسه دلم عزیزم
چرا نموندی که من دنیا رو پات بریزم
همه ترانه هامو هدیه دادم به چشمات
شاید دوباره دیدم لبخندو رو لبهات
نمیشه بی وجودت عشقو شناخت تو دنیا
حتی با خاطراتت نمیشه رفت به رویا
خسته شدم عزیزم از دوری نگاهت
خسته و دل شکسته موندم من چشم به راهت

عشق

shaparakb9 — Mon, 14 Sep 2009 08:59:51 GMT

ياد در ياد نمي دانم كجا ، چشم در چشم نمي دانم چرا

تو در آن سوي شقايق و من اين سو تنها

پل يادت در تب خاطره ام ويران شد و من از باغ جدا

بي جهت نيست كه من درپي راز جدايي هستم

در پي يك سبد سيب كه يك دانه آن نيم خورده به جا مانده سوا

اين همان نيمه سيبي است كه من در پي نام تو از باغچه ات دزديدم

سرخ ،چون رنگ شقايق كه زغم مي سوزد

زرد ، چون زرد قناري كه بر آن مي خواند

چند روزي است كه من طعمه تير نگاه تو شدم

آن طرف روي پل خاطره ات مي مانم ، آب را مي شمرم

چشم در آب نمي ماند!

لحظه ها از پي هم مي گذرند ،برگ با باد خزان مي افتد

و فقط خاطره هاست كه عجب تند و سريع زگذر خانه دل مي گذرد و سپس .........

در ته چاه عميق تقدير ، همچو يه سنگ نهان مي ماند

در فراسوي نگاهت ، جريان دارد عشق

و شقايق كه در آن سو نگران مي سوزد

آري افسون نگاهت ،جريان خواهد داشت

مثل يك رود بسان دريا

اما، رود هم گر نرود مرداب است

چشم هم گر كه نبيند خواب است

سفره را در جهت باد تكان خواهم داد

تكه نان و سبد خاطره ام همره آب برفت

رفت تا پس ديوار بلند تقدير ، عاقبت آن نگهت محو شود

آري ، آن چشم و آن تيرك چشمت همگي

در پس چرخش ايام ، نهان خواهد شد

و باز اين منم ، من

كه در آن سو نگران منتظرم

رندي را گفتند . درد بي درمان چيست

گفت . غم عشق

پرسيدند . غم عشق چگونه طاقت فرسا شود

گفت . در فراق يار

گفتند . فراق يار چگونه جلوه گري کند

گفت . با آه جگر سوز

پرسيدند . جانکاه تر از غم عشق و فراق يار وسوز جگر

گفت . آن است که عاشق از ابراز عشق به معشوقش درماند

گفتند . چه سازد عاشقي که به اين درد مبتلا ست

گفت . تنها بماند و بسوزد و بسازد

پرسيدند .حاصل سوختن و ساختن

گفت . مرگ جان و حيات جسم . . . بميرد قبل از آنکه بميرد

گفتند . چگونه

گفت . درموت جسم فاني شود و روح باقيست..

اما عاشق سينه سوخته ناتوان را روح بميرد و جسم در حيات

پرسيدند . اگر في الحال خرقه تهي کند

گفت . جاودانه در بهشت خواهد ماند

گفتند . نقري که برازنده سنگ مزارش باشد

گفت .

بر سر تربت ما چون گذري همت خواه

که زيارتگه رندان جهان خواهد شد